Normal
0


false
false
false








MicrosoftInternetExplorer4


                 ตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗
ข้อ ๑๐ “เมื่อได้พิสูจน์สอบสวนการทำประโยชน์แล้ว
ปรากฏว่า  ได้มีการครอบครองและทำประโยชน์ตามสมควรแก่สภาพที่ดินในท้องถิ่น
ตลอดจนสภาพของกิจการที่ได้ทำประโยชน์ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการดังนี้ ฯลฯ”

                   การสอบสวนสภาพการทำประโยชน์
เจ้าหน้าที่ผู้สอบสวนต้องตรวจสอบสภาพการทำประโยชน์ในที่ดิน ด้วยตนเองทุกแปลง เพื่อให้ทราบว่าที่เจ้าของที่ดินให้ถ้อยคำนั้นถูกต้องหรือไม่อย่างไร
เพราะการสอบสวนสภาพการทำประโยชน์ เป็นหน้าที่ที่สำคัญของเจ้าหน้าที่ผู้สอบสวน
หากมีการออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินให้แก่ที่ดินที่มิได้มีการครอบครองและทำประโยชน์ไปจะเป็นการออกหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินโดยมิชอบซึ่งจะต้องถูกเพิกถอน
หนังสือแสดงสิทธิในที่ดินนั้นๆ และจะเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบของเจ้าหน้าที่ผู้สอบสวน

                   การสอบสวนเรื่องการทำประโยชน์
ต้องสอบสวนการทำประโยชน์ในที่ดินแต่ละแปลงให้ได้รายละเอียดของการใช้ประโยชน์
ระยะเวลาการครอบครองและทำประโยชน์ เป็นการต่อเนื่องหรือทิ้งร้างหรือไม่ เจ้าหน้าที่จะต้องสอบสวนให้ได้ความว่า ที่ดินแปลงนี้เป็นที่สาธารณประโยชน์
ที่หลวงหวงห้ามที่ทางราชการสงวนหวงห้ามไว้หรือไม่ ทำประโยชน์อะไรในที่ดิน เช่น
ทำนา ทำสวน ทำไร่ ปลูกพืชชนิดใดบ้าง เนื้อที่เท่าใด
ทำติดต่อตลอดมาหรือละทิ้งไปบ้างหรือไม่
สภาพการทำประโยชน์ตรงตามที่แจ้งไว้ในหลักฐานเดิมหรือไม่ ประการใด และให้สอบสวนว่า
ที่ดินเป็นที่ดินที่ผู้ขอครอบครองอยู่หรือเป็นของผู้ใดมาก่อน
เป็นที่ต้องห้ามหรือสงวนไว้เพื่อประโยชน์สาธารณะ หรือเป็นที่หลวงหวงห้าม
หรือเป็นที่สาธารณะประโยชน์ หรือไม่ ประการใด

                   การทำประโยชน์จะต้องสอดคล้องกับสภาพพื้นที่โดยพิจารณาถึงเนื้อที่เฉพาะที่ได้ทำประโยชน์แล้วว่าเป็นไปตามสมควรแก่สภาพของที่ดินในท้องถิ่น
ตลอดจนสภาพของกิจการที่ทำประโยชน์อยู่หรือไม่ประการใด

                   ตามคำถาม

                   ๑.
ที่ดินที่ทำประโยชน์แล้ว หมายความว่า ที่ดินที่ได้เข้าทำประโยชน์แล้ว เช่น ทำนา
ทำสวน ทำไร่ ปลูกพืชผล สร้างสิ่งปลูกสร้าง มิใช่ที่รกร้างว่างเปล่า

                   ๒.
ทำประโยชน์ พิจารณาจากการทำประโยชน์ในที่ดินจะต้องสอดคล้องกับสภาพพื้นที่โดยพิจารณาถึงเนื้อที่เฉพาะที่ได้ทำประโยชน์แล้วว่าเป็นไปตามสมควรแก่สภาพของที่ดินในท้องถิ่น
ตลอดจนสภาพของกิจการที่ทำประโยชน์อยู่หรือไม่ประการใด

                   ๓.
ที่ดินที่มีหลักฐาน ส.ค. ๑
แสดงว่าขณะแจ้งการครอบครองที่ดินนั้นได้มีการครอบครองและทำประโยชน์แล้ว ตามมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน

                   ๔.
การออกโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ขอได้หรือไม่ จำนวนเท่าใดนั้น พิจารณาจากหลักฐานที่ดิน
หากที่ดินอยู่ในหลักเกณฑ์ที่จะออกโฉนดที่ดินและไม่เป็นที่ดินที่ต้องห้ามมิให้ออกโฉนดที่ดินตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน
พ.ศ. ๒๔๙๗ ข้อ ๑๔
ก็สามารถออกโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ขอได้เท่าที่ได้ครอบครองและทำประโยชน์จริง โดยการพิจารณาออกโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ขอ เป็นดุลยพินิจของเจ้าพนักงานที่ดิน
หากเห็นว่าที่ดินดังกล่าวไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์
ก็อาจพิจารณาไม่ออกโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ขอได้

................................................




/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:ตารางปกติ;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-bidi-font-family:"Times New Roman";
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

body {
background: #FFF;
}