กรณีตามคำถาม  การให้โดยเสน่หาคือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่าผู้ให้  โอนทรัพย์สินของตนให้โดยเสน่หาแก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่าผู้รับ  และผู้รับยอมรับเอาทรัพย์ทรัพย์สินนั้น  แต่อย่างไรก็ตามการให้โดยเสน่หานั้นผู้ให้ไม่ว่าจะเป็นพ่อให้ลูก  หรือพี่ให้น้อง  สามารถถอนคืนการให้ได้ถ้าหากต้องตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด  กล่าวคือ  มาตรา  ๕๓๑  แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  บัญญัติว่า  อันผู้ให้จะเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุผู้รับประพฤติเนรคุณนั้น  ท่านว่าอาจจะเรียกได้แต่เพียงในกรณีดั่งจะกล่าวต่อไปนี้

(๑)    ถ้าผู้รับได้ประทุษร้ายต่อผู้ให้เป็นความผิดฐานอาญาอย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายลักษณะ       อาญา  หรือ

(๒)    ถ้าผู้รับได้ทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียง  หรือหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรง  หรือ

(๓)    ถ้าผู้รับได้บอกปัดไม่ยอมให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีวิตแก่ผู้ให้  ในเวลาที่ผู้ให้ยากไร้และผู้รับยังสามารถจะให้ได้

          เมื่อเกิดกรณีหนึ่งกรณีใดใน  ๓  ข้อดังกล่าวข้างต้น  ผู้ให้สามารถฟ้องต่อศาลเพื่อขอถอนคืนการให้ที่ดินได้  และเมื่อศาลได้มีคำพิพากษาแล้วให้นำสำเนาคำพิพากษาดังกล่าวซึ่งเจ้าหน้าที่ศาลรับรองแล้วมายื่นคำขอจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงชื่อกลับเป็นของผู้ให้ได้  ณ  สำนักงานที่ดินท้องที่ซึ่งที่ดินตั้งอยู่

          แต่อย่างไรก็ตามบางกรณีผู้ให้ไม่สามารถถอนคืนการให้ได้ถ้าหากปรากฏว่าเป็นกรณีดังต่อไปนี้  กล่าวคือ มาตรา ๕๓๕  แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บัญญัติว่า  การให้อันจะกล่าวต่อไปนี้ ท่านว่าจะถอนคืนเพราะเหตุเนรคุณไม่ได้คือ

               (1) ให้เป็นบำเหน็จสินจ้างโดยแท้

               (2) ให้สิ่งที่มีค่าภาระติดพัน

               (3) ให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา

               (4) ให้ในการสมรส