พระราชบัญญัติอาคารชุด พ.ศ. ๒๕๒๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดย

พระราชบัญญัติอาคารชุด (ฉบับที่ ๔)พ.ศ.๒๕๕๑

มาตรา ๑๗/๑ วรรคสอง กำหนดว่า ห้ามผู้ใดประกอบ

การค้าในอาคารชุด เว้นแต่เป็นการประกอบการค้า

ในพื้นที่ของอาคารชุดที่จัดไว้ กรณีการให้บริการที่พัก

ชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมี

ค่าตอบแทนตามนัยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติโรงแรม

พ.ศ.๒๕๔๗ ถือว่าเป็นการประกอบ  การค้าตามนัย

มาตรา ๑๗/๑  ดังนั้น  การใช้ห้องชุดต้องเป็นไปตามที่

กำหนดในข้อบังคับนิติบุคคลอาคารชุดตามนัย

มาตรา ๓๒(๖)แห่งพระราชบัญญัติอาคารชุด

พ.ศ.๒๕๒๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติอาคารชุด

(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๑ และต้องเป็นไปตามที่ได้รับ

อนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติ

ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ด้วย กรณีที่ไม่ได้มี

การจัดพื้นที่ของอาคารชุดสำหรับประกอบการค้า

เจ้าของห้องชุดย่อมไม่สามารถนำห้องชุดไปดำเนินการ

ดังกล่าวได้ เพราะเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติมาตรา ๑๗/๑

ต้องได้รับโทษตามนัยมาตรา ๖๕  เจ้าของร่วมในฐานะ

ผู้มีส่วนได้เสียสามารถแจ้งความดำเนินคดีกับเจ้าของ

ห้องชุดที่ฝ่าฝืนได้