๑) รั้วโครงการเป็นสาธารณูปโภคของโครงการจัดสรรที่ดิน ซึ่งผู้จัดสรรที่ดินจัดทำขึ้นเพื่อความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัยในโครงการ ถือเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณูปโภคที่ผู้จัดสรรที่ดินได้จัดให้มีขึ้นเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรร ผู้ใดก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหรือก่อให้เพิ่มภาระผูกพันโดยมิได้รับอนุญาตตามกฎหมาย (ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๗๘๐๐/๒๕๕๒ นางสาวทัศนีย์ ศรีกัลยา กับพวก โจทก์ บริษัท แปซิฟิค  เรียลเอสเตท จำกัด จำเลย) ดังนั้น สาธารณูปโภคที่ผู้จัดสรรที่ดินจัดให้มีขึ้นจึงตกอยู่ในภาระจำยอม         เพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรร จะกระทำการใดอันเป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภาระจำยอมลดไปหรือเสื่อม   ความสะดวกมิได้ (มาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓) ประกอบประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๘๗ บัญญัติว่า “อสังหาริมทรัพย์อาจต้องตกอยู่ในภาระจำยอมอันเป็นเหตุให้เจ้าของต้องยอมรับกรรมบางอย่าง ซึ่งกระทบถึงทรัพย์สินของตนหรือต้องงดเว้นการใช้สิทธิบางอย่างอันมีอยู่ในกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินนั้น เพื่อประโยชน์แก่อสังหาริมทรัพย์อื่น”

๒) การขออนุญาตผ่านทาง (ขอใช้ประโยชน์ในที่ดินแปลงถนนในโครงการจัดสรรที่ดิน)       ผู้จัดสรรที่ดินอาจดำเนินการขออนุญาตก่อภาระผูกพันแก่ที่อันเป็นสาธารณูปโภคฯ จากคณะกรรมการจัดสรรที่ดิน ตามนัยมาตรา ๓๓ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๓ หรือผู้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินนอกโครงการจัดสรรอาจขอใช้สิทธิทางศาลเปิดทางจำเป็น เพื่อให้มีสิทธิผ่านที่ดินแปลงอื่นซึ่งล้อมอยู่ไปสู่ทางสาธารณะได้