ข้อ ๑. และ ๒. มาตรา ๕๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๓ บัญญัติว่า “ผู้ที่ค้างชำระเงินค่าบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคติดต่อกันตั้งแต่สามเดือนขึ้นไปอาจถูกระงับการให้บริการหรือการใช้สิทธิในสาธารณูปโภค และในกรณีที่ค้างชำระติดต่อกันตั้งแต่หกเดือนขึ้นไป พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจระงับการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมในที่ดินจัดสรรของผู้ค้างชำระจนกว่าจะชำระให้ครบถ้วน ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะกรรมการกำหนด” ดังนั้น การกระทำใด ๆ ของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรจะต้องไม่ขัดต่อกฎหมายที่กำหนดไว้

                   ข้อ ๓. นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรสามารถออกระเบียบการใช้ประโยชน์ในสาธารณูปโภคโดยได้รับความเห็นชอบจากมติที่ประชุมใหญ่ของสมาชิก

                   ข้อ ๔. ถ้ายังไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางทะเบียนในโฉนดที่ดิน ก็ยังไม่มีผล

                   ข้อ ๕. กฎกระทรวง ว่าด้วยการขอจดทะเบียนจัดตั้ง การบริหาร การควบ และการยกเลิกนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร พ.ศ.๒๕๔๕ ข้อ  ๙ กำหนดว่า “นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรใดประสงค์จะจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงข้อบังคับ ให้คณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรยื่นคำขอตามแบบที่คณะกรรมกรจัดสรรที่ดินกลางกำหนดต่อเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดหรือเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดสาขาแห่งท้องที่ซึ่งที่ดินนั้นตั้งอยู่พร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้

(๑) รายงานการประชุมของที่ประชุมใหญ่ของสมาชิกที่มีมติให้เปลี่ยนแปลงข้อบังคับ

(๒) สำเนาข้อบังคับที่มีการเปลี่ยนแปลงใหม่”

ดังนั้น หากนิติบุคคลมีความประสงค์จะแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อบังคับ นิติบุคคลสามารถดำเนินการได้ตามที่กฎหมายกำหนด