ที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันตามมาตรา ๑๓๐๔(๒) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด ที่ อ.๒๒๙/๒๕๕๑ เกิดขึ้นหรือมีได้ ๔ กรณี คือ เกิดจากสภาพธรรมชาติ เกิดจากการใช้ร่วมกันของประชาชน ได้มาโดยนิติกรรม และการได้มาโดยผลของกฎหมายและที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช่ร่วมกันอยู่ในหลักเกณฑ์ที่จะออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง (น.ส.ล.) ได้ ตามนัยมาตรา ๘ ตรี แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน ส่วนแบบหลักเกณฑ์และวิธีการออก น.ส.ล. เป็นไปตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๑๖) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๕ (พ.ศ.๒๔๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗ และระเบียบกรมที่ดินว่าด้วยการออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง พ.ศ. ๒๕๑๗