ตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยวิธีการเกี่ยวกับการขุดลอกแหล่งน้ำสาธารณประโยชน์ที่ตี้นเขิน พ.ศ. ๒๕๔๗ ข้อ ๖ วรรคสอง ได้กำหนดไว้ดังนี้

ในกรณีนายอำเภอหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประสงค์จะนำกรวด หิน ดิน ทราย ที่ได้จากการขุดลอกไปเป็นค่าจ้างเอกชน ให้ตีราคากรวด หิน ดิน ทราย ที่ได้จากการขุดลอกตามราคาค่าตอบแทนในการอนุญาตตามมาตรา ๙/๑ (เดิมมาตรา ๙ ทวิ) ในบัญชีค่าตอบแทนท้ายประมวลกฎหมายที่ดินโดยอนุโลมแล้วให้หักกลบจากค่าจ้าง เอกชนผู้รับจ้างต้องจ่ายเงินค่ากรวด หิน ดิน ทราย ส่วนที่เกินดังกล่าวคืนให้ทางราชการ และให้เงินนั้นตกเป็นรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น

กรณีนี้เป็นการจัดจ้างโดยไม่ใช้งบประมาณในการจ้าง แต่ใช้มูลค่าของวัสดุที่ขุดลอกได้นั้น ชจ่ายแทนค่าจ้าง โดยตีราคากรวด หิน ดิน ทราย ตามราคาค่าตอบแทนในการขออนุญาตตามมาตรา ๙/๑ แห่งประมวลกฎหมายที่ดินในบัญชีท้ายประมวลกฎหมายที่ดินโดยอนุโลม หักกลบจากค่าจ้าง ถ้ากรวด หิน ดิน ทราย มีราคาเกินกว่าค่าจ้าง ให้เอกชนผู้รับจ้างจ่ายค่ากรวด หิน ดิน ทราย ส่วนที่เกินดังกล่าวคืนให้ทางราชการ และให้เงินนั้นตกเป็นรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับข้อบัญญัติท้องถิ่นในการกำหนด แต่ไม่เกินอัตราค่าตอบแทนตามบัญญชีค่าตอบแทนท้ายประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา ๙/(๒) (ก) การขุดหรือดูดทราย กำหนดไว้ลูกบาศก์เมตรละ ๒๘ บาท เช่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นออกข้อบัญญัติท้องถิ่นได้ออกข้อบัญญติท้องถิ่นในการเรียกเก็บค่าตอบแทนตามมาตรา ๙/๑ แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน ในการขุดหรือดูดทรายไว้ลูกบาศก์เมตรละ ๒๕ บาท ได้ทำสัญญาว่าจ้างเอกชนทำการขุดลอกโดยคำนวณปริมาตรวัสดุที่ได้จากการขุดลอกเป็นจำนวน ๒๐,๐๐๐ ลูกบาศก์เมตร มูลค่าวัสดุตามสัญญาว่าจ้าง (๒๕ x ๒๐,๐๐๐) เท่ากับ ๕๐๐,๐๐๐ บาทแต่เอกชนผู้รับจ้างขุดลอกได้วัสดุปริมาตร ๒๐,๕๐๐ ลูกบาศก์เมตร จึงมีปริมาตรที่ขุดลอกได้จริงมากกว่าประมาณการตามสัญญาจ้าง จำนวน ๕๐๐ ลูกบาศก์เมตร ดังนั้น เอกชนผู้รับจ้างจึงต้องจ่ายเงินตามมูลค่าของวัสดุส่วนเกินให้ทางราชการจำนวน (๒๕ x ๕๐๐) เท่ากับ ๑๒,๕๐๐ บาท เป็นต้น