คำตอบ   กรณีตามคำถามขอเรียนว่า  ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  มาตรา  ๑๓๕๗  ได้สันนิษฐานว่า  ผู้เป็นเจ้าของรวมกันมีส่วนเท่ากัน  ซึ่งเป็นบทสันนิษฐานตามกฎหมาย  หากเจ้าของทุกคนตกลงแบ่งกรรมสิทธิ์รวมโฉนดที่ดินออกจากกัน  และผลการรังวัดปรากฏว่าเจ้าของแต่ละคนได้รับแบ่งที่ดินไม่เท่ากัน  ก่อนการจดทะเบียนเจ้าของรวมก็ชอบที่จะแสดงเอกสารหลักฐานต่าง  ๆ  ที่แสดงว่าเจ้าของรวมแต่ละรายได้ที่ดินมาสัดส่วนไม่เท่ากันต่อพนักงานเจ้าหน้าที่  เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่สอบสวนจากเอกสารหลักฐานที่เจ้าของรวมผู้ขอแล้วไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ขอแบ่งสมยอมแบ่งปันแนวเขตกันก็ชอบที่จะดำเนินการจดทะเบียนแบ่งกรรมสิทธิ์รวมต่อไป  ทั้งนี้ตามหนังสือกรมที่ดิน  ที่  มท  ๐๗๑๐/ว ๑๓๗๗๔  ลงวันที่  ๓๐  เมษายน  ๒๕๔๒  ดังนั้น  การที่คุณและเจ้าของรวมอีกคนซื้อที่ดินโดยไม่มีการบรรยายส่วน  แต่เมื่อมีการแบ่งกรรมสิทธิ์รวมปรากฏว่าได้เนื้อที่ไม่เท่ากัน  หากคุณและเจ้าของรวมแสดงหลักฐานเพื่อพิสูจน์หักล้างข้อสันนิษฐานของกฎหมายตามมาตรา  ๑๓๕๗  แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  เพื่อแสดงให้เห็นได้ว่าการแบ่งกรรมสิทธิ์รวมดังกล่าวไม่ได้เป็นการหลบเลี่ยงการชำระค่าธรรมเนียม  ภาษีอากร  พนักงานเจ้าหน้าที่ก็ชอบที่จะจดทะเบียนแบ่งกรรมสิทธิ์รวมให้ได้  แต่หากคุณและเจ้าของรวมอีกคนไม่สามารถแสดงหลักฐานได้  ก็ต้องดำเนินการจดทะเบียนโอนส่วนให้ถูกต้องต่อไป

            หากท่านมีความประสงค์จะสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม  สามารถโทรศัพท์สอบถามได้ที่สำนักมาตรฐาน   การทะเบียนที่ดิน กรมที่ดิน โทร ๐ – ๒๑๔๑ – ๕๗๖๓ – ๔