ข้อ ๑. กรณีในกรุงเทพมหานคร ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๐ ข้อ ๖ กำหนดว่า แผนผังการจัดสรรที่ดิน ในการขออนุญาตทำการจัดสรรที่ดิน ผู้ขอต้องจัดให้มีแผนผังการจัดสรรที่ดิน ดังนี้


                   ๑) แผนผังสังเขป


                    ๒) แผนผังบริเวณรวม


                   ๓) แผนผังการแบ่งแปลงที่ดิน


                   ๔) แผนผังระบบสาธารณูปโภคและบริการสาธารณะ ได้แก่ แผนผังที่แสดงรายละเอียดของสาธารณูปโภคและบริการสาธารณะที่จะจัดให้มี ได้แก่ ระบบไฟฟ้า ระบบประปา ระบบการระบายน้ำ ระบบบำบัดน้ำเสีย ระบบถนนและทางเท้า สวน สนามเด็กเล่น สนามกีฬา และระบบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง


                   ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรม กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๗ กำหนดว่า โครงการและวิธีการในการจัดสรรที่ดิน ในการขออนุญาตจัดสรรที่ดิน นอกจากหลักฐานและรายละเอียดที่ต้องแสดงตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ และกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ แล้ว ผู้ขอต้องแสดงโครงการและวิธีการในการจัดสรรที่ดิน เพื่อเป็นหลักฐานการดำเนินงานในเรื่องต่างๆ ดังมีรายการต่อไปนี้ (๑)...(๒)...   (๓) ในกรณีจัดระบบประปาที่ใช้บริการของการประปานครหลวง การประปาส่วนภูมิภาค หรือการประปา   ส่วนท้องถิ่น ต้องแนบหลักฐานการรับรองจากหน่วยงานนั้นว่าสามารถให้บริการได้ หากจัดระบบประปาสัมปทานให้แสดงหลักฐานการให้รับสัมปทานประกอบกิจการประปา ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๘


                   กรณีในเขตจังหวัดอื่น ขอให้ติดต่อสอบถามข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินที่สำนักงานที่ดินจังหวัดของจังหวัดนั้นๆ


                   ข้อ ๒. พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๓๓ วรรคแรก บัญญัติว่า “เมื่อได้รับใบอนุญาตแล้ว ห้ามมิให้ผู้จัดสรรที่ดินทำนิติกรรมกับบุคคลใดอันก่อให้เกิดภาระผูกพันแก่ที่ดินอันเป็นสาธารณูปโภคและที่ดินที่ใช้เพื่อบริการสาธารณะ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากคณะกรรมการ ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางกำหนด” ดังนั้น ที่ดินที่เป็นแปลงบริการสาธารณะจึงไม่สามารถโอนขายได้ เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัด


                   ข้อ ๓. ระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง ว่าด้วยการโอนสาธารณูปโภคให้แก่นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น และการขออนุมัติดําเนินการเพื่อการบํารุงรักษาสาธารณูปโภค หรือดําเนินการจดทะเบียนโอนทรัพย์สินให้เป็นสาธารณประโยชน์ พ.ศ. ๒๕๕๙ ข้อ ๑๒ วรรคท้าย กำหนดว่า “เมื่อได้จดทะเบียนจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรแล้ว ให้บรรดาทรัพย์สินอันเป็นสาธารณูปโภคตกเป็นของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร นับแต่วันที่ได้จดทะเบียน หากผู้จัดสรรที่ดินได้ส่งเงินค่าบํารุงรักษาสาธารณูปโภคที่ต้องรับผิดชอบให้แก่นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรไว้แล้ว ให้ผู้จัดสรรที่ดินพ้นจากหน้าที่การบํารุงรักษาสาธารณูปโภค   ที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อการจัดสรรที่ดินตามแผนผัง และโครงการที่ได้รับอนุญาต” ดังนั้น เมื่อนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรรับโอนที่ดินที่เป็นสาธารณูปโภค และรับเงินค่าบำรุงรักษาสาธารณูปโภคจากผู้จัดสรรที่ดินเรียบร้อยแล้ว นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรจึงมีหน้าที่ดูแลบำรุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล่าวต่อไป และสามารถจัดเก็บค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคในอัตราที่ประชุมใหญ่ของสมาชิกเห็นชอบได้


                    ข้อ ๔. พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มิได้กำหนดให้ผู้จัดสรรที่ดินต้องจัดทำพื้นที่ที่เป็นสโมสรแต่อย่างใด อย่างไรก็ตาม หากมีการจัดตั้งต้องตรวจสอบจากโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดินที่ผู้จัดสรรยื่นขออนุญาตจัดสรรไว้ว่า ผู้จัดสรรที่ดินได้จัดพื้นที่ที่เป็นที่ตั้งสโมสรจัดอยู่ในประเภทสาธารณูปโภคหรือบริการสาธารณะ เนื่องจากกฎหมายได้วางหลักเกณฑ์ไว้ว่า ผู้จัดสรรที่ดินจะพ้นจากหน้าที่ในการบำรุงรักษาสาธารณูปโภคได้ก็ต่อเมื่อจดทะเบียนจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรและส่งมอบเงินค่าบำรุงรักษาสาธารณูปโภค   

body { background: #FFF; }


body {
background: #FFF;
}