คำตอบ  ๑. โดยหลักกฎหมาย 
การซื้อขายที่ดินที่มีหนังสือแสดงสิทธิในที่ดิน  (เช่น 
โฉนดที่ดิน  หรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์  (น.ส. ๓, 
น.ส. ๓ ก. หรือ  น.ส. ๓ ข.)  เป็นต้น) 
 ผู้ซื้อและผู้ขายจะต้องนำความไป จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่  มิฉะนั้นตกเป็นโมฆะ  ตามมาตรา 
๔๕๖ 
แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  เมื่อยายซื้อที่ดินไว้แต่ยังไม่ได้จดทะเบียนขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่  ณ 
สำนักงานที่ดินท้องที่ซึ่งที่ดินตั้งอยู่ 
ตามข้อสันนิฐานของกฎหมายต้องถือว่าผู้มีชื่อในหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินเป็นเจ้าของที่ดินนั้น  ตามมาตรา 
๑๓๗๓  แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  ดังนั้น 
ผู้ซื้อกับผู้ขายจึงควรนำหนังสือแสดงสิทธิในที่ดิน  ทะเบียนบ้านและบัตรประจำตัวประชาชน  และเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้อง  ไปยื่นคำขอจดทะเบียนขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่  ณ 
สำนักงานที่ดินท้องที่ซึ่งที่ดินตั้งอยู่<o:p></o:p>

           ๒.
หากยายได้ครอบครองที่ดินของผู้อื่นไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเป็นเวลาเกินกว่า  ๑๐ 
ปีแล้ว  ยายย่อมได้กรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองในที่ดินนั้น  แยกได้ดังนี้<o:p></o:p>

               (๑) 
ที่ดินมีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองการทำประโยชน์  (น.ส. ๓, น.ส. ๓ ก. หรือ น.ส. ๓ ข) 
ยายสามารถนำหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไปยื่นคำขอจดทะเบียนได้มาโดยการครอบครองได้  ตามมาตรา 
๑๓๖๗ 
แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์  <o:p></o:p>

               (๒)  ที่ดินมีหลักฐานเป็นโฉนดที่ดิน 
ยายต้องได้ยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอให้ศาลสั่งให้ยายได้ที่ดินมาโดยการครอบครอง  ตามมาตรา 
๑๓๘๒ 
แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 
เมื่อศาลมีคำสั่งหรือคำพิพากษาดังกล่าวแล้ว 
ยายนำคำสั่งศาลไปยื่นคำขอจดทะเบียนได้มาโดยการครอบครอง  ตามมาตรา 
๑๓๘๒  ได้  <o:p></o:p>

           หากท่านต้องการสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมสามารถสอบถามได้ที่สำนักมาตรฐานการทะเบียนที่ดิน
     กรมที่ดิน 
โทร.  ๐  ๒๑๔๑ 
๕๗๖๓ - ๔  <o:p></o:p>