หลักเกณฑ์การจัดเก็บภาษีตามร่างพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. .... มีดังนี้

๑. ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้าง ให้จัดเก็บภาษีตามอัตรา ดังนี้ (ร่างมาตรา ๓๔)

    ๑.๑ ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์ในการประกอบเกษตรกรรม ให้มีอัตราภาษีไม่เกินร้อยละศูนย์จุดสองของฐานภาษี

    ๑.๒ ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์เป็นที่อยู่อาศัย ให้มีอัตราภาษีไม่เกินร้อยละศูนย์จุดห้าของฐานภาษี 

    ๑.๓ ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ใช้ประโยชน์อื่นนอกจาก (๑) หรือ (๒) ให้มีอัตราภาษีไม่เกินร้อยละสองของฐานภาษี 

    ๑.๔ ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพให้มีอัตราภาษีไม่เกินร้อยละสองของฐานภาษี 

๒. ที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ต้องเสียภาษี เป็นที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพเป็นเวลาสามปีติดต่อกัน (ร่างมาตรา ๓๙) 

    ๒.๑ ให้เรียกเก็บภาษีสำหรับที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างในปีที่สี่ เพิ่มขึ้นจากอัตราภาษีที่จัดเก็บตาม
ร่างมาตรา ๓๔ ในอัตราร้อยละศูนย์จุดห้า 

    ๒.๒ หากยังทิ้งว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพอีกเป็นเวลาติดต่อกัน ให้เพิ่มอัตราภาษีอีกร้อยละศูนย์จุดห้าในทุกสามปี 

    ๒.๓ อัตราภาษีที่เสียรวมทั้งหมดแล้วต้องไม่เกินร้อยละห้า 

๓. ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอำนาจจัดเก็บภาษีจากที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น และภาษีที่จัดเก็บได้ในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใด ให้เป็นรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้น (ร่างมาตรา ๗)

    ดังนั้น การปรับฐานภาษีที่ดินเพิ่มขึ้นทุกสามปีตามที่ถามนั้นเป็นกรณีที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างปล่อยที่ดินหรือสิ่งปลูกสร้างให้รกร้างว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพที่ดิน โดยมีเจตนาที่จะให้มีการใช้ประโยชน์ในที่ดินและสิ่งปลูกสร้างอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งร่างพระราชบัญญัติฯ ดังกล่าวเสนอโดยสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง กระทรวงการคลัง กรมที่ดินมิได้เป็นผู้เสนอแต่อย่างใด ขณะนี้
ร่างกฎหมายดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. .... สภานิติบัญญัติแห่งชาติ หากท่านมีข้อสงสัยประการใดขอได้สอบถามกับสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง กระทรวงการคลัง