กรณีตามปัญหา
พิจารณาได้ดังนี้<o:p></o:p>

                   ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๐๘ บัญญัติว่า
“ที่ดินแปลงใดเกิดที่งอกริมตลิ่งที่งอกย่อมเป็นทรัพย์สินของเจ้าของที่ดินแปลงนั้น” ถือเป็นการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมายตามหลักส่วนควบ ทั้งนี้
หากเป็นการงอกจากที่ดินที่มีโฉนดที่ดินที่งอกนั้นก็เป็นที่ดินที่มีกรรมสิทธิ์
การครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครอง ๑๐ ปี
แต่ถ้าเป็นการออกจากที่ดินที่มีสิทธิครอบครองที่ดินนั้นก็เป็นเพียงสิทธิครอบครอง
หากมีการแย่งการครอบครองเจ้าของที่ดินจะต้องฟ้องเรียกคืนภายใน
๑ ปี ส่วนลักษณะของที่งอกริมตลิ่งสามารถพิจารณาได้ดังนี้<o:p></o:p>

                   ๑.
ที่งอกริมตลิ่งต้องเป็นที่ซึ่งในฤดูน้ำตามปกติท่วมไม่ถึง หมายความว่า
ที่ดินนั้นจะต้องพ้นสภาพของการเป็นที่ชายตลิ่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา
๑๓๐๔ (๒)<o:p></o:p>

                   ๒. ที่งอกริมตลิ่งนั้นจะต้องเป็นที่งอกจากที่ดินที่เป็นทรัพย์ประธานออกไปในน้ำ
การงอกต้องงอกออกไปสู่แหล่งน้ำ
ในทางกลับกันถ้างอกจากพื้นน้ำเข้ามาหาพื้นดิน เช่น ตะกอนพัดพาทับถมเรื่อยมาจนมาถึงพื้นดินอย่างนี้ไม่ถือว่าเป็นที่งอก<o:p></o:p>

                   ๓. ลักษณะการงอกต้องเป็นการงอกตามธรรมชาติ
มิใช่เป็นการงอกที่เกิดจากคนไปทำให้ผิดปกติ เช่น การนำดินไปถม หรือการทำให้เกิดที่งอกโดยผิดธรรมชาติ
เช่น ไปขุดร่องน้ำให้กระแสน้ำเปลี่ยนทางเดิน ตะกอนตกหน้าที่ดินของเราหรือไปทำเขื่อนแล้วทำให้ตื้นเขินออกมาอย่างนี้เป็นการกระทำของคนไม่ถือว่าเป็นการกระทำโดยธรรมชาติ
<o:p></o:p>

         ๔. ระหว่างที่ดินของทรัพย์ประธานกับที่งอกจะต้องไม่มีทางสาธารณประโยชน์หรือคลองหรือที่สาธารณประโยชน์ขวางกันอยู่
หากมีที่งอกออกไป ที่งอกนั้นเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน<o:p></o:p>

                    กรณีตามปัญหาของท่านยังเป็นข้อเท็จจริง
หากที่ดินของท่านเป็นไปตามหลักเกณฑ์ในข้อ 1-4 ท่านก็ชอบที่จะขอออกโฉนดที่ดินที่งอกริมตลิ่ง ณ สำนักงานที่ดินท้องที่ที่ที่ดินตั้งอยู่ได้ต่อไป