พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.
๒๕๔๓ 

                   มาตรา ๔ “สาธารณูปโภค” หมายความว่า
สิ่งอำนวยประโยชน์ที่ผู้จัดสรรที่ดินได้จัดให้มีขึ้นเพื่อให้ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรใช้ประโยชน์ร่วมกันตามสัญญาหรือแผนผังโครงการที่ได้รับอนุญาต

“บริการสาธารณะ”
หมายความว่า การให้บริการหรือสิ่งอำนวยความสะดวกในโครงการจัดสรรที่ดินที่กำหนดไว้ในโครงการที่ขออนุญาตจัดสรรที่ดินตามมาตรา
๒๓ (๔)

                   มาตรา ๔๓ วรรคแรก บัญญัติว่า “สาธารณูปโภคที่ผู้จัดสรรที่ดินได้จัดให้มีขึ้นเพื่อการจัดสรรที่ดินตามแผนผังและโครงการที่ได้รับอนุญาต
เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่น ให้ตกอยู่ในภาระจำยอม เพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรร
และให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดินที่จะบำรุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล่าวให้คงสภาพดังเช่นที่ได้จัดทำขึ้นนั้นต่อไป
และจะกระทำการใดอันเป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภาระจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้”            

มาตรา ๕๑ วรรคแรก บัญญัติว่า “การจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับการโอนทรัพย์สินที่เป็นสาธารณูปโภคและบริการสาธารณะให้แก่นิติบุคคลตามมาตรา
๔๔ (๑) ให้ได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมและภาษีอากร” <o:p></o:p>

                   กรณีตามที่หารือข้อ
๑.พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มิได้กำหนด “สาธารณูปโภคส่วนกลาง” ไว้เป็นการเฉพาะ
เพียงแต่กำหนดคำนิยามของคำว่า “สาธารณูปโภค” และ “บริการสาธารณะ” ตามมาตรา ๔
ประกอบมาตรา ๔๓ วรรคแรก ทั้งนี้ การจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับการโอนทรัพย์สินที่เป็นสาธารณูปโภคและบริการสาธารณะให้แก่นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมและภาษีอากรตามมาตรา
๕๑ วรรคแรก สำหรับกรณีตามที่หารือข้อ ๒.
เป็นอำนาจหน้าที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการนำพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง
พ.ศ. ๒๕๖๒ มาใช้บังคับ จึงขอให้ผู้หารือสอบถามได้ที่หน่วยงานนั้นได้โดยตรง