ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมจังหวัดตรัง
พ.ศ. ๒๕๔๗ ข้อ ๑๙ กำหนดว่า “ถนนที่เป็นถนนปลายตัน
ต้องจัดให้มีที่กลับรถทุกระยะไม่เกิน ๑๐๐ เมตร และที่ปลายตัน
ที่กลับรถต้องจัดให้เป็นไปตามมาตรฐาน ดังนี้

                   ๑๙.๑
กรณีที่เป็นวงเวียน ต้องมีรัศมีความโค้งวัดถึงกึ่งกลางถนน ไม่ต่ำกว่า ๖.๐๐ เมตร
และผิวจราจรกว้างไม่ต่ำกว่า ๔.๐๐ เมตร

                   ๑๙.๒
กรณีเป็นรูปตัวที (T) ต้องมีความยาวสุทธิของไหล่ตัวทีด้านละไม่ต่ำกว่า
๕.๐๐ เมตร ทั้งสองด้าน และผิวจราจรกว้างไม่ต่ำกว่า ๔.๐๐ เมตร

                   ๑๙.๓ กรณีที่เป็นรูปตัวแอล (L)
ต้องมีความยาวสุทธิของขาตัวแอลด้านละไม่ต่ำกว่า ๕.๐๐ เมตร
และผิวจราจรกว้างไม่ต่ำกว่า ๔.๐๐ เมตร

                   ๑๙.๔ กรณีเป็นรูปตัววาย (Y)
ต้องมีความยาวสุทธิของแขนตัววายด้านละไม่ต่ำกว่า ๕.๐๐ เมตร
และผิวจราจรกว้างไม่ต่ำกว่า ๔.๐๐ เมตร มุมตัววายต้องไม่เล็กกว่า ๑๒๐ องศา”

                   ดังนั้น จากกรณีคำถาม ถนนปลายตันที่มีระยะไม่ถึง ๑๐๐
เมตร เช่น ระยะ ๘๐ เมตร
กรณีเช่นนี้ไม่อยู่ในบังคับที่จะต้องจัดให้มีที่กลับรถแต่อย่างใด
และสามารถใช้ช่องว่างระหว่างแปลงกว้าง ๔ เมตร ลึก ๕ เมตร เป็นที่กลับรถได้ ทั้งนี้
ต้องตรวจสอบจากแผนผังโครงการที่ขออนุญาตจัดสรรด้วย จึงจะสามารถพิจารณาได้ว่า
จะต้องจัดทำที่กลับรถในบริเวณถนนปลายตันดังกล่าวหรือไม่ อย่างไร