ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

มาตรา ๑๖๙ วรรคแรก
บัญญัติว่า การแสดงเจตนาที่กระทำต่อบุคคลซึ่งมิได้อยู่เฉพาะหน้าให้ถือว่ามีผลนับแต่เวลาที่การแสดงเจตนานั้นไปถึงผู้รับการแสดงเจตนา
แต่ถ้าได้บอกถอนไปถึงผู้รับการแสดงเจตนานั้น ก่อนหรือพร้อมกันกับที่การแสดงเจตนานั้นไปถึงผู้รับการแสดงเจตนา  การแสดงเจตนานั้นตกเป็นอันไร้ผล

พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน
พ.ศ. ๒๕๔๓ ข้อกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง มิได้กำหนดเกี่ยวกับเรื่องการส่งจดหมายเชิญประชุมวิสามัญของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรไว้โดยเฉพาะจึงเป็นกรณีที่ต้องนำบทบัญญัติกฎหมายทั่วไปมาใช้บังคับ

ประเด็นที่หารือนั้น อาศัยเทียบเคียงตามคำพิพากษาฎีกา ที่ ๔๗๔-๔๗๕/๑๓
ผู้ให้เช่าส่งจดหมายบอกเลิกสัญญาไปยังผู้เช่าทางไปรษณีย์
โดยส่งไปยังบ้านที่เช่า บุรุษไปรษณีย์นำจดหมายนั้นไปส่งให้ผู้เช่า ๓ ครั้ง ผู้เช่าไม่ยอมรับ ข้อเท็จจริงแสดงว่าผู้เช่ารู้ว่าจดหมายดังกล่าวเป็นหนังสือบอกเลิกการเช่าจึงไม่ยอมรับ
ถือว่าการบอกเลิกเช่ามีผล

คำพิพากษาฎีกา
ที่ ๑๐๑๘๖/๕๕
การบอกกล่าวบังคับจำนองเป็นการแสดงเจตนาอย่างหนึ่งซึ่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา ๑๖๙ วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า “การแสดงเจตนาที่กระทำต่อบุคคลซึ่งมิได้อยู่เฉพาะหน้าให้ถือว่ามีผลนับแต่เวลาที่การแสดงเจตนานั้นไปถึงผู้รับการแสดงเจตนา.....”
ถ้อยคำว่า “ไปถึง” นั้นมิได้หมายความว่า
ผู้นำจดหมายไปส่งจะต้องได้พบผู้รับการแสดงเจตนาโดยตรง แต่หมายความว่า
ผู้นำจดหมายไปส่งต้องไปส่ง ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับการแสดงเจตนา แม้ขณะไปถึงภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับการแสดงเจตนา
จะไม่พบผู้รับการแสดงเจตนาโดยตรง ก็ถือว่าเป็นการส่งยังสถานที่ที่ถูกต้องแล้ว
โจทก์ส่งจดหมายบอกกล่าวบังคับจำนองโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับถึงจำเลยตามภูมิลำเนาที่จำเลยระบุในสัญญาจำนองและตามแบบรับรองรายการทะเบียนราษฎรอันเป็นฐานข้อมูลของทางราชการ
แต่ส่งไม่ได้โดยเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์รายงานเหตุขัดข้องว่า “ย้ายไม่ทราบที่อยู่ใหม่”
โดยจำเลยไม่เคยแจ้งย้ายที่อยู่แก่ทางราชการและโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้
แสดงว่าจำเลยมีเจตนาหลีกเลี่ยงไม่ยอมรับเอกสารหรือจดหมายใด ๆ
ที่ส่งมายังภูมิลำเนาของตน
เมื่อเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์นำจดหมายบอกกล่าวบังคับจำนองไปส่งให้จำเลยที่ภูมิลำเนาของจำเลยอันเป็นการส่งอย่างเป็นทางการแล้ว
แม้จะไม่พบจำเลยและไม่มีผู้ใดรับไว้
ก็ถือได้ว่าจดหมายบอกกล่าวบังคับจำนองของโจทก์ได้ไปถึงจำเลยและมีผลเป็นการบอกกล่าวบังคับจำนองโดยชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา ๗๒๘ และ ๑๖๙ วรรคหนึ่งแล้ว