ตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน
พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๔๙ วรรคสอง กำหนดให้ “เมื่อได้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรแล้ว
ให้ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรออกค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคสำหรับที่ดินจัดสรรที่ตนซื้อ
และให้ผู้จัดสรรที่ดินออกค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคสำหรับที่ดินแปลงย่อยที่ยังไม่มีผู้ซื้อ”
และตามมาตรา ๗๐ วรรคแรก กำหนดให้
“การบำรุงรักษาสาธารณูปโภคให้นำมาตรา
๔๙ มาใช้บังคับแก่การจัดสรรที่ดินตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๘๖ ลงวันที่ ๒๔
พฤศจิกายน ๒๕๑๕ ด้วยโดยอนุโลม” กรณีตามคำถาม
ตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ กำหนดให้ผู้จัดสรรที่ดินออกค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคสำหรับที่ดินแปลงย่อยที่ยังไม่มีผู้ซื้อ
ซึ่งกรณีดังกล่าวหากเป็นการจัดสรรที่ดินที่มีมาก่อนพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน
พ.ศ. ๒๕๔๓ มีผลใช้บังคับ (การจัดสรรที่ดินตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่
๒๘๖ ลงวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๑๕) ก็ให้นำเรื่องการบำรุงรักษาสาธารณูปโภคตามมาตรา ๔๙ วรรคสอง
มาใช้บังคับโดยอนุโลม ดังนั้น ผู้จัดสรรที่ดินที่ได้ดำเนินการจัดสรรที่ดินตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๘๖ ลงวันที่ ๒๔
พฤศจิกายน ๒๕๑๕ จึงมีหน้าที่ออกค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคสำหรับที่ดินแปลงย่อยที่ยังไม่มีผู้ซื้อด้วย