พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๓ มาตรา ๔ “การจำหน่ายที่ดินที่ได้มีการแบ่งเป็นแปลงย่อยรวมกันตั้งแต่สิบแปลงขึ้นไปไม่ว่าจะเป็นการแบ่งจากที่ดินแปลงเดียวหรือแบ่งจากที่ดินหลายแปลงที่มีพื้นที่ติดต่อกันโดยได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์เป็นการค่าตอบแทน และให้หมายความรวมถึงการดำเนินการดังกล่าวที่ได้มีการแบ่งที่ดินเป็นแปลงย่อยไว้ไม่ถึงสิบแปลงและต่อมาได้แบ่งที่ดินแปลงเดิมเพิ่มเติมภายในสามปี เมื่อรวมกันแล้วมีจำนวนตั้งแต่สิบแปลงขึ้นไปด้วย” ดังนั้น การจะเข้าข่ายการจัดสรรที่ดินหรือไม่ นอกจากจะต้องเป็นไปตามกฎหมายแล้ว เจ้าหน้าที่ยังต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์ประกอบว่ามีเจตนาในการหลีกเลี่ยงกฎหมายดังกล่าวด้วย