ตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ ได้กำหนดหลักเกณฑ์ในเรื่องหน้าที่ในการบำรุงรักษาสาธารณูปโภคไว้ในมาตรา ๔๓ ซึ่งบัญญัติไว้ว่า “สาธารณูปโภคที่ผู?จัดสรรที่ดินได?จัดให?มีขึ้นเพื่อการจัดสรรที่ดินตามแผนผังและโครงการที่ได?รับอนุญาต เช?น ถนน สวน สนามเด็กเล?น ให?ตกอยู?ในภาระจํายอมเพื่อประโยชน?แก?ที่ดินจัดสรร และให?เป?นหน?าที่ของผู?จัดสรรที่ดินที่จะบํารุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล?าวให?คงสภาพดังเช?นที่ได?จัดทําขึ้นนั้นต?อไป และจะกระทําการใดอันเป?นเหตุให?ประโยชน?แห?งภาระจํายอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้...” ดังนั้น ผู้จัดสรรที่ดินมีหน้าที่ในการบำรุงรักษาสาธารณูปโภคที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อการจัดสรรที่ดินตามแผนผังและโครงการที่ได?รับอนุญาต และต้องรับผิดชอบในการบำรุงรักษาสาธารณูปโภค  ตลอดระยะเวลาที่ผู้จัดสรรที่ดินยังคงมีหน้าที่บำรุงรักษาสาธารณูปโภคนั้นอยู่ ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดินต้องรับผิดชอบตามกฎหมาย ผู้จัดสรรที่ดินจะเรียกเก็บค่าใช้จ่ายจากผู้ซื้อที่ดินจัดสรรไม่ได้

                   ส่วนค่าบำรุงรักษาบริการสาธารณะ เช่น ค่าไฟฟ้า ค่ากวาดถนน ผู้จัดสรรที่ดินสามารถเรียกเก็บค่าใช้บริการและค่าบำรุงรักษาจากผู้ซื้อที่ดินจัดสรรได้ตามอัตราที่คณะกรรมการให้ความเห็นชอบ        ตามมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓