ทางสาธารณประโยชน์เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้เพื่อประโยชน์ร่วมกัน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1304 (2) ประชาชนทุกคนมีสิทธิที่จะใช้ประโยชน์แม้ข้อเท็จจริงจะไม่ได้ใช้ประโยชน์แล้ว ก็ยังคงเป็นทางสาธารณะอยู่ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 86/2478 ทางเดินสาธารณะนั้นแม้สาธารณชนจะไม่ได้ใช้เดินมาเป็นเวลาหลายปี ก็ยังคงเป็นทางสาธารณะอยู่ หาทำให้เปลี่ยนสภาพเป็นอย่างอื่นไม่ และคำพิพากษาฎีกาที่ 428/2511 ลำคลองที่เป็นทางน้ำสำหรับประชาชนใช้สัญจรไปมาร่วมกัน แม้จะตื้นเขินไปโดยธรรมชาติไม่มีสภาพเป็นคลองมา 30 ปีเศษ และไม่มีราษฎรได้ใช้ประโยชน์ แต่เมื่อยังไม่มีพระราชกฤษฎีกาถอนสภาพที่ดินนั้นออกจากการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตามมาตรา 8 แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน และทางราชการยังถือเป็นที่หวงห้ามอยู่ จึงยังคงเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินอยู่เช่นเดิม ดังนั้น ผู้ใดจะเข้ายึดถือครอบครองเพือประโยชน์แต่เฉพาะตนนั้นไม่ได้ หากฝ่าฝืนจะมีความผิดและได้รับโทษตามกฎหมายที่กำหนดไว้โดยเฉพาะ กรณีจึงไม่สามารถจะถมทางสาธารณประโยชน์เพื่อปลูกสร้างบ้านได้
body {
background: #FFF;
}