๑., ๔. พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๓ มาตรา ๔ กำหนดคำนิยาม
“การจัดสรรที่ดิน” หมายความว่า “การจำหน่ายที่ดินที่ได้แบ่งเป็นแปลงย่อยรวมกันตั้งแต่สิบแปลงขึ้นไป
ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งจากที่ดินแปลงเดียวหรือแบ่งจากที่ดินหลายแปลงที่มีพื้นที่ติดต่อกันโดยได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์เป็นค่าตอบแทน
และให้หมายความรวมถึงการดำเนินการดังกล่าวที่ได้มีการแบ่งที่ดินเป็นแปลงย่อยไว้ไม่ถึงสิบแปลงและต่อมาได้แบ่งที่ดินแปลงเดิมเพิ่มเติมภายในสามปี
เมื่อรวมกันแล้วมีจำนวนตั้งแต่สิบแปลงขึ้นไปด้วย”  ดังนั้น การแบ่งที่ดินออกเป็นแปลงย่อยตั้งแต่สิบแปลงขึ้นไป
เพื่อจำหน่ายจึงเข้าหลักเกณฑ์การจัดสรรที่ดิน

                   ๒.
การขออนุญาตทำการจัดสรรที่ดินที่ได้มีการอนุญาตให้ทำการจัดสรรไว้แล้ว
จะอนุญาตให้ทำการจัดสรรที่ดินซ้อนใบอนุญาตเดิมมิได้ (คำวินิจฉัยคณะกรรมการกฤษฎีกา
เรื่องเสร็จที่ ๓๐๙/๒๕๓๔)

                   ๓. การนำที่ดินแปลงย่อยออกจากโครงการจัดสรรที่ดิน
ถือเป็นการแก้ไขเปลี่ยนแปลงแผนผังโครงการจัดสรรที่ดินให้แตกต่างไปจากที่ได้รับอนุญาตฯ
ต้องขออนุญาตจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินก่อนจึงจะดำเนินการได้ ตามนัยมาตรา
๓๒ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๓

body {
background: #FFF;
}