พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๔๓ วรรคแรก
บัญญัติว่า “สาธารณูปโภคที่ผู้จัดสรรที่ดินได้จัดให้มีขึ้นเพื่อการจัดสรรที่ดินตามแผนผังและโครงการที่ได้รับอนุญาต
เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่น ให้ตกอยู่ในภาระจำยอมเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรร
และให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดินที่จะบำรุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล่าวให้คงสภาพดังเช่นที่ได้จัดทำขึ้นนั้นต่อไป
และจะกระทำการใดอันเป็นเหตุให้ประโยชน์  แห่งภาระจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้”และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา ๑๓๙๕ บัญญัติว่า “ถ้ามีการแบ่งแยกสามยทรัพย์
ท่านว่าภาระจำยอมยังคงมีอยู่เพื่อประโยชน์แก่ทุกส่วนที่แยกออกนั้น...” จากบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ถนน
และสาธารณูปโภคต่างๆ ในโครงการจัดสรรที่ดินจึงตกเป็นภาระจำยอมเพื่อการใช้ประโยชน์แก่ที่ดินที่อยู่ภายใต้การจัดสรรที่ดินในโครงการนั้นๆ
(แปลงสามยทรัพย์) กรณีตามคำถาม
เมื่อมีการแบ่งในนามเดิมโฉนดที่ดินที่อยู่ภายใต้จัดสรร (แปลงสามยทรัพย์)
ออกเป็นโฉนดที่ดินแปลงย่อยแล้ว สิทธิในการใช้ถนนและสาธารณูปโภคต่างๆ
ภายในโครงการจัดสรรที่ดินจึงครอบคลุมไปถึงโฉนดที่ดินแปลงย่อยทุกแปลงที่แบ่งแยกออกมาด้วย