พระราชบัญญัติการจัดสรรทีดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๔๙ บัญญัติว่า “ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภค
ให้จัดเก็บเป็นรายเดือนจากที่ดินแปลงย่อยในโครงการจัดสรรที่ดินทุกแปลง ทั้งนี้
อาจกำหนดค่าใช้จ่ายในอัตราที่แตกต่างกัน ตามประเภทการใช้ประโยชน์ที่ดินหรือขนาดพื้นที่ได้ตามระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางกำหนด...” และระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง  ว่าด้วยการกำหนดค่าใช้จ่าย
หลักเกณฑ์และวิธีการจัดเก็บค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภค และการจัดทำบัญชี พ.ศ. ๒๕๔๕ ข้อ ๖ กำหนดว่า
“กรณีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร เมื่อจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรแล้ว
ให้คณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายและเสนอให้ที่ประชุมใหญ่ของสมาชิกมีมติเห็นชอบ เมื่อที่ประชุมใหญ่ของสมาชิกมีมติเห็นชอบการกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายดังกล่าวแล้วให้คณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรแจ้งให้สมาชิกทราบว่าจะจัดเก็บค่าใช้จ่ายเป็นรายเดือนในอัตราเท่าใด
จะเริ่มจัดเก็บค่าใช้จ่ายจากสมาชิกภายในวันที่เท่าใดของทุกเดือน
พร้อมทั้งวิธีการและสถานที่ในการจัดเก็บ การกำหนดวันเริ่มจัดเก็บค่าใช้จ่ายของเดือนแรกจะต้องกำหนดระยะเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวันนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่ของสมาชิกมีมติเห็นชอบการกำหนดอัตราค่าใช้จ่าย”จากบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าวกรณีเมื่อมีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรแล้ว
ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคให้จัดเก็บเป็นรายเดือน และหลังจากที่ประชุมใหญ่ของสมาชิกนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรมีมติเห็นชอบเกี่ยวกับการกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และสถานที่ในการจัดเก็บค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคแล้วนั้นเมื่อคณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรได้แจ้งให้สมาชิกทราบแล้ว
ก็สามารถจัดเก็บค่าใช้จ่ายได้ตามนั้น 

                   กรณีกำหนดการจัดเก็บเป็นรายครั้ง
ครั้งละ ๓ เดือน หรือ ๖ เดือน หรือ ๑ ปี หากที่ประชุมใหญ่สมาชิกนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรมีมติเห็นชอบ
คณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรย่อมต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามมติของที่ประชุม แต่หากมีสมาชิกไม่เห็นชอบด้วย
ก็สามารถใช้สิทธิฟ้องร้องต่อศาลได้เช่นกัน