ที่เลี้ยงสัตว์โดยลักษณะและสภาพแล้วจะเป็นที่ดินประเภทพลเมืองใช้ประโยชน์ร่วมกัน
มีสถานะเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ต้องห้ามมิให้ออกโฉนดที่ดิน ตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ข้อ ๑๔ เว้นแต่มีการครอบครองและทำประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายก่อนการเป็นที่สาธารณประโยชน์
สามารถออกโฉนดที่ดินได้
แต่หากเป็นการเข้าครอบครองและทำประโยชน์ในที่ดินภายหลังการเป็นที่สาธารณประโยชน์ ย่อมเป็นการครอบครองโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
แม้จะครอบครองนานเพียงใดก็ไม่ได้สิทธิในที่ดิน น.ส. ๓ ก.
ซึ่งออกในพื้นที่ดังกล่าวย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่สามารถออกโฉนดที่ดินได้
ทั้งนี้ แม้จะถอนสภาพที่ดินจากการเป็นที่สาธารณประโยชน์ในภายหลัง
แต่โดยที่มติคณะกรรมการจัดที่ดินแห่งชาติ มติคณะรัฐมนตรี
และมติคณะกรรมการแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินของรัฐส่วนกลาง มีมติในแนวทางเดียวกันว่า
หากจำเป็นจะต้องถอนสภาพที่สาธารณประโยชน์จะไม่ให้กรรมสิทธิ์แก่ผู้บุกรุกแต่จะจัดให้เช่าแทน<o:p></o:p>

                   หลักการดังกล่าวข้างต้น
เป็นหลักการตามกฎหมายที่พนักงานเจ้าหน้าที่ต้องยึดถือปฏิบัติ ส่วนที่ดินตามหลักฐาน น.ส. ๓ ก.
ของท่านจะอยู่ในเขตที่เลี้ยงสัตว์หรือไม่ ที่เลี้ยงสัตว์มีการประกาศสงวนหวงห้ามหรือใช้ประโยชน์ร่วมกันตั้งแต่เมื่อใด
ก็เป็นข้อเท็จจริง ซึ่งในกระบวนพิจารณาของพนักงานเจ้าหน้าที่หากมีการโต้แย้งจากหน่วยงานผู้มีหน้าที่ดูแลรักษาตามกฎหมายจะมีกระบวนการพิสูจน์ตามมาตรการของคณะกรรมการแก้ไขปัญหาการบุกรุกที่ดินของรัฐ
(กบร.) ต่อไป<o:p></o:p>

                   อย่างไรก็ดี หากท่านยังมีข้อสงสัยเพิ่มเติม
ท่านสามารถโทรสอบถามได้ที่หมายเลข ๐-๒๕๐๓-๓๓๘๑ ในวันและเวลาราชการ<o:p></o:p>

…………………………………………….<o:p></o:p>