พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.
๒๕๔๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘ มาตรา
๔๔ บัญญัติว่า “ผู้จัดสรรที่ดินจะพ้นจากหน้าที่บำรุงรักษาสาธารณูปโภคตามมาตรา ๔๓
เมื่อได้มีการดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดภายหลังจากครบกำหนดระยะเวลาที่ผู้จัดสรรที่ดินรับผิดชอบการบำรุงรักษาสาธารณูปโภคตามมาตรา
๒๓ (๕) แล้วตามลำดับ ดังต่อไปนี้ 

(๑)ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามพระราชบัญญัตินี้หรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น
เพื่อรับโอนทรัพย์สินดังกล่าวไปจัดการและดูแลบำรุงรักษาภายในเวลาที่ผู้จัดสรรที่ดินกำหนด
ซึ่งต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้จัดสรรที่ดิน”

ดังนั้น
ผู้จัดสรรที่ดินที่ประสงค์จะพ้นจากหน้าที่การบำรุงรักษาสาธารณูปโภคที่ได้จัดให้มีขึ้นเพื่อการจัดสรรที่ดินตามแผนผังและโครงการที่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการฯ
โดยให้ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรร่วมกันจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร
เพื่อรับโอนทรัพย์สินอันเป็นสาธารณูปโภคหรือบริการสาธารณะไปจัดการและดูแลบำรุงรักษากันเอง
มีหลักเกณฑ์ดังนี้

(๑)ผู้จัดสรรที่ดินจำหน่ายที่ดินจัดสรรในโครงการไปแล้วจำนวนไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนแปลงย่อยตามแผนผังโครงการ

(๒) ผู้จัดสรรที่ดินดูแลบำรุงรักษาสาธารณูปโภคในโครงการ
ตามระยะเวลากำหนดในโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดินที่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการฯ
แต่ต้องไม่น้อยกว่า ๑ ปี นับแต่วันที่จัดทำสาธารณูปโภคทั้งโครงการแล้วเสร็จ

(๓) ผู้จัดสรรที่ดินยื่นความประสงค์ต่อคณะกรรมการจัดสรรที่ดิน
เพื่อออกไปตรวจระบบสาธารณูปโภค
เมื่อตรวจสอบแล้วเห็นว่าระบบสาธารณูปโภคยังคงสภาพดังเช่นที่ได้จัดทำขึ้น
คณะกรรมการฯดำเนินการออกหนังสือรับรองผลการตรวจสอบ
เพื่อใช้เป็นหลักฐานประกอบการดำเนินการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรต่อไป

ส่วนขั้นตอนการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร
ให้ดำเนินการตามนัยระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง
ว่าด้วยการโอนสาธารณูปโภคให้แก่นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นและการขออนุมัติดำเนินการเพื่อการบำรุงรักษาสาธารณูปโภคหรือดำเนินการจอทะเบียนโอนทรัพย์สินให้เป็นสาธารณประโยชน์พ.ศ. ๒๕๕๙ ข้อ ๗