กรณีคำถาม พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน 2543 มาตรา 46 กำหนดให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรที่จดทะเบียนแล้ว มีฐานะเป็นนิติบุคคล มีคณะกรรมการนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรเป็นผู้ดำเนินกิจการของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามกฎหมายและข้อบังคับของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร ภายใต้การควบคุมดูแลของที่ประชุมใหญ่สมาชิก และมาตรา 48 กำหนดให้เพื่อประโยชน์ของผู้ซื้อที่ดินจัดสรร ให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดระเบียบเกี่ยวกับการใช้สาธารณูปโภคและกำหนดระเบียบเกี่ยวกับการอยู่อาศัย ภายในที่ดินจัดสรร โดยจะต้องได้รับความเห็นชอบจากมติที่ประชุมใหญ่สมาชิก โดยมิได้กำหนดรายละเอียดการบริหารงานภายในของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร อำนาจหน้าที่คณะกรรมการนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร สิทธิและหน้าที่ของสมาชิกไว้เป็นการเฉพาะเจาะจง และในกรณีของพื้นที่ส่วนกลาง เช่น ถนน สวน และสนามเด็กเล่น เป็นต้น ถือเป็นสาธารณูปโภคอย่างหนึ่งที่พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 มาตรา 43 กำหนดไว้ให้ตกอยู่ในภาระจำยอมเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรรโดยผลของกฎหมาย และให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดิน
ที่จะบำรุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล่าวให้คงสภาพดังเช่นที่ได้จัดทำขึ้นนั้นต่อไป และจะกระทำการใดอันเป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภาระจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้ ซึ่งการบริหารงานนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรเป็นไปตามกฎกระทรวงว่าด้วยการขอจดทะเบียนจัดตั้ง การบริหาร การควบ และการยกเลิกนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร พ.ศ. 2545 ข้อ 14 กำหนดให้มติของที่ประชุมใหญ่ให้ถือเอาเสียงข้างมาก เว้นแต่ข้อบังคับจะกำหนดให้เป็นอย่างอื่น ดังนั้น ถนนในหมู่บ้านจัดสรรจะเป็นสาธารณูปโภคอย่างหนึ่งที่ตกอยู่ในภาระจำยอมเพื่อประโยชน์ของที่ดินที่จัดสรรทั้งหมด ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรจึงมีสิทธิใช้ประโยชน์ในสาธารณูปโภคเหล่านี้ได้ แต่การติดตั้งผ้าใบกันสาดยื่นออกไปในอากาศเหนือที่ดินสาธารณูปโภค อาจเป็นการกระทบการใช้สิทธิร่วมกันของสมาชิกหมู่บ้านท่านอื่น หรืออาจขัดต่อข้อบังคับนิติบุคคลเกี่ยวกับการต่อเติมอาคาร ซึ่งมาตรา 48 กำหนดให้เพื่อประโยชน์ของผู้ซื้อที่ดินจัดสรร ให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรมีอำนาจหน้าที่ในการกำหนดระเบียบเกี่ยวกับการใช้สาธารณูปโภค กำหนดระเบียบเกี่ยวกับการอยู่อาศัย โดยจะต้องได้รับความเห็นชอบจากมติ
ที่ประชุมใหญ่สมาชิก