พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา 53 กำหนดว่า การจัดให้มีและการบำรุงรักษาบริการสาธารณะให้นำความในมาตรา 50 มาใช้บังคับโดยอนุโลม ทั้งนี้ ให้เรียกเก็บค่าใช้บริการและค่าบำรุงรักษาบริการสาธารณะได้ตามอัตราที่คณะกรรมการให้ความเห็นชอบ ดังนั้น การเรียกเก็บเงินค่าใช้บริการสาธารณะจากผู้ซื้อที่ดินจัดสรรนั้น ผู้จัดสรรที่ดินต้องเรียกเก็บตามอัตราที่คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดให้ความเห็นชอบตามที่ระบุไว้ในโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดิน หากยังไม่มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร การขอเปลี่ยนแปลงวิธีการจัดเก็บเงินเพื่อใช้ในการบริหารจัดการและบำรุงรักษาบริการสาธารณะในโครงการจะต้องให้ผู้จัดสรรที่ดินดำเนินการยื่นคำขอแก้ไขเปลี่ยนแปลงโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดินต่อเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดหรือเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดสาขา และจะต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัด ให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงฯ ก่อน จึงจะสามารถเปลี่ยนแปลงอัตราการจัดเก็บค่าบริการสาธารณะได้
ส่วนกรณีการใช้เงิน การจัดทำบัญชี และการคืนเงินค่าใช้บริการหรือค่าบำรุงรักษาบริการสาธารณะ ผู้จัดสรรที่ดินมีหน้าที่ ดังนี้
1. เมื่อผู้จัดสรรที่ดินได้จัดให้มีบริการสาธารณะแล้ว ผู้จัดสรรที่ดินก็สามารถนำเงินค่าใช้บริการหรือค่าบำรุงรักษาบริการสาธารณะมาใช้ในกิจการบริการสาธารณะแต่ละประเภทได้ โดยการใช้จ่ายต้องเป็นไปอย่างสมเหตุสมผล มีหลักฐานและเป็นการใช้จ่ายจริง
2. ผู้จัดสรรที่ดินต้องจัดทำบัญชีรายรับรายจ่ายการบริการสาธารณะเป็นประจำทุกเดือน และเปิดโอกาสให้ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรสามารถตรวจสอบการใช้จ่ายได้โดยสะดวกหรืออาจปิดประกาศบัญชีรายรับรายจ่ายไว้ในที่เปิดเผยภายในโครงการ
3. เมื่อผู้จัดสรรที่ดินพ้นจากหน้าที่ในการบำรุงรักษาบริการสาธารณะ หากมีเงินค่าบำรุงรักษาบริการสาธารณะเหลือจ่าย ผู้จัดสรรที่ดินจะต้องส่งเงินคืนให้แก่ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรแต่ละรายหรือส่งมอบให้แก่ นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร เพื่อเฉลี่ยเป็นค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและจัดการสาธารณูปโภคและ บริการสาธารณะตามส่วนที่ผู้ซื้อที่ดินจัดสรรรายนั้นจะต้องจ่ายให้แก่นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรต่อไป