พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๔๖ กำหนดให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรที่จดทะเบียนแล้วมีฐานะเป็นนิติบุคคล มีคณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรเป็นผู้ดำเนินกิจการของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามกฎหมาย และข้อบังคับของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรภายใต้การควบคุมดูแลของที่ประชุมใหญ่ของสมาชิก และมาตรา ๔๘ กำหนดให้เพื่อประโยชน์ของผู้ซื้อที่ดินจัดสรรให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรมีอำนาจหน้าที่ใน การกำหนดระเบียบเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์สาธารณูปโภค การอยู่อาศัยและการจราจรภายในที่ดินจัดสรร โดยจะต้องได้รับความเห็นชอบจากมติที่ประชุมใหญ่ของสมาชิก โดยมิได้กำหนดรายละเอียดการบริหารงานภายในของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร อำนาจหน้าที่คณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรร สิทธิและหน้าที่ของสมาชิก ไว้เป็นการเฉพาะเจาะจง ซึ่งทางเท้าถือเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณูปโภคที่พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๓ มาตรา ๔๓ กำหนดไว้ให้ตกอยู่ในภาระจำยอมเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินจัดสรร และให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดินที่จะบำรุงรักษาสาธารณูปโภคดังกล่าวให้คงสภาพดังเช่นที่ได้จัดทำขึ้นนั้นต่อไป และจะกระทำการใดอันเป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภาระจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้ แต่อย่างไรก็ดี แม้ทางเท้าจะตกอยู่ในภาระจำยอม แต่การบริหารจัดการทางเท้าซึ่งเป็นสาธารณูปโภคนั้น มาตรา ๔๔ กำหนดให้เป็นหน้าที่ของ นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรที่จะจัดการดูแลบำรุงรักษาทางเท้านั้นด้วย โดยการบริหารงานนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรเป็นไปตามกฎกระทรวง ว่าด้วยการขอจดทะเบียนจัดตั้ง การบริหาร การควบ และการยกเลิกนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร พ.ศ. ๒๕๕๕ ข้อ ๑๔ ที่กำหนดให้ถือเอาเสียงข้างมากของมติที่ประชุมใหญ่ เว้นแต่ข้อบังคับจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ซึ่งคณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อดูแลบำรุงรักษาสาธารณูปโภคและจัดการบริการสาธารณะ เพื่อประโยชน์ร่วมกันของสมาชิก จึงมีอำนาจหน้าที่โดยชอบในการกำหนดระเบียบหรือข้อบังคับเกี่ยวกับการใช้สาธารณูปโภคและบริการสาธารณะ การอยู่อาศัย การจราจรภายในที่ดินจัดสรร เพื่อความปลอดภัยและความเป็นระเบียบเรียบร้อยในหมู่บ้านจัดสรร โดยระเบียบหรือข้อบังคับนั้นจะต้องไม่ขัดต่อกฎหมายความสงบเรียบร้อยของประชาชน ทั้งนี้ ข้อกำหนดดังกล่าวจะต้องได้รับความเห็นชอบจาก มติที่ประชุมใหญ่สมาชิกด้วย