หากถนนตามข้อหารือดังกล่าวเป็นถนนในโครงการจัดสรรที่ดินจะถือเป็นสาธารณูปโภคของโครงการจัดสรรที่ดิน สามารถพิจารณาตอบข้อหารือของท่านเป็น 2 กรณี ดังนี้

1. กรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินยังมิได้พ้นจากหน้าที่ในการดูแลบำรุงรักษาสาธารณูปโภคโดยการดำเนินการตามมาตรา 44 แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2568 (จัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร, ได้อุทิศสาธารณูปโภคในโครงการจัดสรรที่ดินให้เป็นสาธารณประโยชน์ หรือได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินให้ดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อการบำรุงรักษาสาธารณูปโภค) ผู้จัดสรรที่ดินมีหน้าที่ต้องดูแลบำรุงรักษาสาธารณูปโภคในโครงการจัดสรรที่ดินให้มีสภาพใช้งานได้ตามปกติ โดยไม่ต่ำกว่ามาตรฐานเดิมหรือเทียบเท่าและจะกระทำการใดให้ประโยชน์แห่งภาระจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวกมิได้ ตามมาตรา 43 แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2568 ดังนั้น ผู้จัดสรรที่ดินจึงมิอาจเรียกเก็บเงินค่าดูแลบำรุงรักษาถนนดังกล่าวจากผู้ซื้อที่ดินจัดสรรได้

2. กรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินได้พ้นจากหน้าที่ในการดูแลบำรุงรักษาสาธารณูปโภคในโครงการจัดสรรที่ดินโดยการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามมาตรา 44 (1) แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2568 นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรที่ได้จดทะเบียนแล้วจะมีฐานะเป็นนิติบุคคล มีคณะกรรมการหมู่บ้านจัดสรรเป็นผู้ดำเนินกิจการของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรตามกฎหมายและข้อบังคับฯ ภายใต้การควบคุมดูแลของที่ประชุมใหญ่ของสมาชิก และมีอำนาจในการเรียกเก็บเงินค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคในส่วนที่นิติบุคคลมีหน้าที่บำรุงรักษาจากสมาชิก ตามมาตรา 46 และมาตรา 48 (3) แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 ดังนั้น กรณีที่โครงการจัดสรรที่ดินได้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรแล้ว อำนาจในการดูแลบำรุงรักษาถนนอันเป็นสาธารณูปโภคในโครงการจัดสรรที่ดินตลอดจนการจัดเก็บเงินเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาถนนดังกล่าวจะเป็นอำนาจของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร