การอ้างมาตรา 53 ตามพระราชบัญญัติจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543
Hot
30 ต.ค. 2569
เข้าชม 59
เนื่องจากหมู่บ้านเป็นนิติบุคคล มีการพบว่ามีหนี้ค้างค่าบริการสาธารณะ จำนวนค่อนข้างมาก จึงได้ทำหนังสือสอบถามไปยังคณะกรรมการนิติบุคคลและผู้จัดการนิติบุคคล ว่าทำมัยไม่มีการดำเนินการตามมาตรา 49 และมาตรา 50 พระราชบัญญัติจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543 และตามระเบียบข้อบังคับของหมู่บ้าน ทางผู้จัดการนิติบุคคลได้ทำหนังสือชี้แจงกลับมาอ้างว่า ตามมาตรา 53 ให้นำความในมาตรา 50 มาบังคับอนุโลม จึงเป็นอำนาจที่ผู้จัดการนิติและคณะกรรมการจะกระทำได้ ซึ่งเจตนาของมาตรา 53 คงไม่ได้หมายความดังกล่าว เพราะไม่เช่นนั้นคนที่จ่ายค่าบริการสาธารณะปกติตลอดจนประโยชน์ส่วนรวมก็จะสูญป่าว เพราะหนี้ค่าส่วนกลางมีเรื่องอายุความในการฟ้องคดี หากไม่มีการดำเนินการไปตามมาตรา 49 และมาตรา 50 จึงต้องขอทราบความชัดเจนของมาตรา 53 ว่าให้อำนาจคณะกรรมการนิติบุคคลหรือผู้จัดการนิติบุคคลกระทำได้หรือไม่
ความคิดเห็นที่ 1
กรณีตามข้อหารือ พระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. 2543 มาตรา 53 กำหนดว่า “การจัดให้มีและการบำรุงรักษาบริการสาธารณะให้นำความในมาตรา ๕๐ มาใช้บังคับโดยอนุโลม ทั้งนี้ ให้เรียกเก็บค่าใช้บริการและค่าบำรุงรักษาบริการสาธารณะได้ตามอัตราที่คณะกรรมการให้ความเห็นชอบ” มาตราดังกล่าวเป็นบทบัญญัติที่ใช้บังคับกรณี ผู้จัดสรรที่ดินเป็นผู้จัดเก็บค่าบริการสาธารณะในช่วงที่ยังไม่ได้จัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรร หากโครงการจัดสรรที่ดินมีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรแล้ว อำนาจหน้าที่และขั้นตอนการจัดเก็บเงิน รวมถึงการลงโทษผู้ค้างชำระจะต้องปฏิบัติตาม มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ โดยตรง ดังนั้น คณะกรรมการนิติบุคคลฯ หรือผู้จัดการนิติบุคคลฯ จึงไม่สามารถอ้างมาตรา ๕๓ มาใช้บังคับแทนได้
9 พ.ย. 2569
แสดง
1 - 1 จาก 1
รายการ
1